Plav

Prema tarihu na ulazu, Šabovića džamija izgrađena je 1901 godine. Turski istoričar Abidin Temizer navodi da je džamiju podigao trgovac Haso Jakup Ferović 1880. godine kao sopstvenu zadužbinu. Nalazi se u blizini Redžepagića kule. Zidana je kamenim klesanicima, bez drvenih sofraluka. Veće sanacije obavljene su 1964. i 1979. godine. Ima dosta sličnosti sa ostalim džamijama ovog područja. Godine 1987. promijenjena je krovna konstrukcija džamije i izgrađena je nova drvena munara od borove daske, kao na ostalim džamijama u Plavu ovoga tipa. Na ulazu džamije dograđen je 2001. godine trijem ispred ulazne strane sa lukovima, iznad koga se nalaze tri male kupole. U haremu džamije nalazi se nekoliko starih mezara, kao i mezar imama ove džamije, hadži Ahmeda ef. Šabovića. U sastavu džamije nalazi se abdesthana i gasulhana. U njoj su posljednjih decenija imami bili iz porodice Šabovića, a znatno su doprinijeli i njenom renoviranju, pa je narod zove Šabovića džamija.

Carska džamija u Plavu izgrađena je 1471. godine u Starom gradu okruženom bedemima, u periodu vladavine sultana Mehmeda II Osvajača (vladao 1451-1481). Zato je u narodu poznata kao Carska džamija. Izgrađena je na uzvišenju, pa je svojim položajem dominirala gradom. Ona je i najstarija džamija na ovom području, a od postojećih džamija i u Crnoj Gori. Obnovljena je 1869. godine, a temeljito je renovirana 1887. i 1970. godine. Tada joj je zamijenjena dotrajala drvena munara. Sredstvima Zavoda za kulturu Plava, a pod nadzorom Zavoda za zaštitu spomenika kulture sa Cetinja, džamija je ponovo restaurirana 1986. godine i u njenom haremu izgrađen je šadrvan. Godine 1990. Odbor Islamske zajednice Plav postavio je novu željeznu ogradu oko džamije u dužini od 90 metara i time uljepšao ovaj objekat, jedinstveni spomenik kulture u ovim krajevima, koji gotovo šest vjekova služi svojoj svrsi u kontinuitetu. Ima specifičnu arhitekturu, posebno zbog duboreza i arabeski. Jedan dio je zidan kamenom, a drugi - sofraluci, izrađen je od drveta. Do renoviranja 1986. godine imala je krov od daske (šindre) koji je tada zamijenjen plastičnom replikom drvenog pokrivača. U njenom haremu je bunar i šadrvan. Iznad vrata džamije koja se nalaze između sofraluka i njenog unutrašnjeg dijela nalazi se luneta sa izrezbarenim natpisom na osmanskom jeziku: "obnovljeno godine 1286. (1869/1870), učiniše slavnom ovu džamiju". Pod zaštitom je države kao kulturno-istorijski spomenik.

Sultanija (Carska džamija) je podignuta 1907. godine sredstvima sultana Abdul Hamida II. Nalazi se u samom centru plavske čaršije. Zidana je skoro deset godina od veoma čvrstog materijala. Radili su je čuveni neimari iz Debra. Ova džamija je jedinstvena po svojoj gradnji na širem području. Ta specifičnost se ogleda u umjetničkim oblikovanju, tj. klesanju kamena, kao i vezivanju kamena pomoću žlijeba, što je do tada bio slučaj samo sa obrađivanjem drveta. Od istog materijala i na istom principu bila je sagrađena i vitka munara, kao i kube džamije. Pretpostavlja se da je s malterom miješana smjesa od jaja, što je objektu davalo veliku čvrstinu. Zidovi džamije, kako vanjski, tako i unutrašnji, krasili su uklesani ajeti na arpskom jeziku, kao i jedinstvene arabeske. Godine 1927. munare je srušeno, džamija je oduzeta i pretvorena u školu. Tom prilikom su na dva ugla bila stavljena i dva krsta na krovu. Služila je kao škola i poslije Drugog svjetskog rata. Godine 1959. vlasti su odlučile da džamiju Sultaniju pretvore u policijsku ustanovu i zatvor. Sa zidova džamije su oklonjeni natpisi na arapskom, promjenjeni su svi prozori, vrata, pregrađen je unutrašnji dio džamije tako da su umjesto mihraba, mimbera i ćursa napravljene zatvorske ćelije i kancelarije. Na osnovu zahtjeva Mešihata Islamske zajednice Crne Gore i razgovora sa predsjednikom Republike džamija je vraćena Islamskoj zajednici Plava 1991. godine. Tada se pristupilo njenoj rekonstrukciji, nadgradnji i dogradnji, čime je izgubila svoj autentični izgled. Njena obnova trajala je pet godina (od 2000.-2005.), a rađena je sredstvima dijaspore iz SAD. U prizemlju su gasulhana i abdesthana, a ispred džamije šadrvan. Džamija je svečano otvorena 30. jula 2005. godine.

S lijeve strane ulaza, u unutrašnjosti džamije, nalazi se mermerna ploča novijeg datuma, na kojoj piše da je džamija prvi put podignuta 1626. godine. Međutim, prema B. Agoviću, u znak zahvalnosti svome ocu Redžep-agi, njegova kći Fatima, supruga skadarskog vezira Kara Mahmut-paše Bušatlije, podigla je džamiju u rodnom Plavu, 1774. godine. Na fasadi je uklesana 1288. hidžretska godina i svjedoči da je džamija obnovljena 1871. godine. Sanacije su vršene 1963, 1974 i 1993. godine. Raniji pokrivač od šindre zamijenjen je plastičnom replikom drveta. Munare je od borovine, visoko 14 metara. U haremu se nalazi mezarje, gasulhana, abdesthana i šadrvan kojeg je izgradio Avdo Enverov Redžepagić 1991. godine. Graditeljska vrijednost i specifičnost ogleda se u naglašenoj primjeni drveta u enterijeru, duborezu, načinu postavljanja drvene munare na vanjskom kvadratnom postolju, kao i koncepciji ulaznog trijema od drveta. Zidana je kamenom utopljenim u krečni malter.

Gradnja džamije počela je 9. oktobra 2010. godine postavljanjem kamena temeljca. Većinski vakifi su Dževat Cecunjanin i Dževat Canović. Jedan je za novu džamiju uvakufio svoju parcelu, a drugi je uvakufio imetak kojim će džamija biti podignuta. Džamija je u potpunosti završena 2019. godine. U osnovi je 13 x 10 m. U suterenu se nalazi sala za sastanke u kojoj se tokom ramazana priređuju zajednički iftari. Nju su opremili inventarom Hajro Lalić i Izet Šabović. S lijeve strane, u unutrašnjosti džamije, nalazi se imamska kancelarija.

Džamija u Koritama otvorena je 08. 11. 2019. godine. Izgrađena je za osam mjeseci sredstvima organizacije “Ihjau-Turas” iz Kuvajta. Riječ je o veoma lijepoj džamiji dimenzija osnove 12 x 8 m. U gornjoj etaži džamije smještena je sala za sastanke i druge aktivnosti džemata. Projekat izgradnje koordinirao je Ured za odnose s inostranstvom Mešihata Islamske zajednice u Crnoj Gori.